Een gelukkig 2009!

Het is wat oubollig, maar in het nieuwe jaar wil ik weer wat meer gaan posten. Heb ik al eerder geschreven over mijn mooie kandelaar, nu heb ik die kunnen combineren in het nieuwe huis met een dressoir. Het dressoir heb ik van mijn vader gekregen voor het nieuwe huis.

Het lijkt ergens in de jaren ’20 of ’30 gemaakt te zijn. Ik heb alle sleutels bij moeten maken, omdat ze ontbraken. Verder heb ik het geheel goed in de was gezet. De slijtsporen van het vastpakken van de deurtjes, en van het vloer boenen onderaan op de poten zijn nog enigszins zichtbaar.

Na een lange periode van stilte eindelijk weer eens een bericht!

De rally is gereden, zie daarvoor de teamsite. Een dergelijke rally is fantastisch, maar ongelofelijk zwaar.

Bijna direct na de rally hebben Femke en ik een leuk huis gevonden, gekocht, en sinds een kleine drie weken wonen we daar nu al. In de vier weken ervoor hebben we redelijk wat opgeknapt, voornamelijk latexen. We zitten nu al behoorlijk opgeruimd en zijn bezig met wat inrichtingszaken zoals stoelen, en bank en lampen.

En al laatste voor nu; ik heb alweer even geleden een 404 brandweeruitvoering gekocht. De wagen is uit 1960, nog geheel origineel en staat op landbouwkenteken. Hij staat nu opgeslagen in een schuur, ik moet eerst de verouderde lak vervangen door iets beters, anders is de mooie cabine veel te snel weggeroest. Zie hieronder een eerste impressie!

404 brandweer direct na aankoop

Hier eindelijk weer wat nieuws! Direct na de rally ben ik op vakantie gegaan, dus het is al een beetje oud. De Baja Saxonia rally bij Leipzig was een zeer goede oefening voor ons en de wagen, waar we veel van opgestoken hebben. Het klaarmaken van de wagen, inpakken van alle spullen, het opladen van de rallywagens en erheen rijden, vervolgens daar afladen, inschrijven, bestickeren, technische keuring, en dan veel en hard rijden!
De hele opsomming hierboven maakt het wel duidelijk; je bent er druk mee, en dan moet je nog rijden ook! Hieronder vooral nog wat meer over het rijden. De Baja blijkt een Duitse term voor rally’s die gereden worden over onverhard terrein, maar wel het meest op redelijk stevig zand. Hierdoor waren er zeer veel snelle jeeps, die inderdaad op hoge snelheid over het terrein raasden. Door de regen en sneeuw (!) was het toch behoorlijk glibberig, waar een aantal andere equipes over klaagden. dit konden wij niet helemaal volgen, maar dat zal wel door de Brabantse moddermentaliteit komen.

Op de gereden snelheden zijn schuivers in de bocht, vlammen uit de pijp en fonteinen van zand en modder niet vreemd. Onze aangepaste Unimog hebben we geprobeerd mee te krijgen in deze snelheid, maar daar is hij niet op gebouwd. De wagen is gebouwd voor echt off-road rijden zoals tijdens Die Breslau. En nu we zo snel gereden hebben weten we ook meteen dat we dat leuker vinden!

Door de snelheid was de eerste rallydag, met 6 rondjes van 35 kilometer, een echte uitdaging. Zowel voor Martijn als mij was het een redelijke uitputtingsslag, waarbij ik het na meerdere rondjes wel makkelijk kreeg, omdat de route langzamerhand niet meer kon missen. Ikzelf was in behoorlijk verbaasd over de hoeveelheid werk die je hebt als navigator. En de werkomstandigheden zijn een ietwat naders dan achter de computer of op de gewone weg. Het is redelijk vaak voorgekomen dat ik met mijn neus in het roadboek zat, terwijl ik de voorkant van de wagen voelde loskomen, of juist de as op het chassis klappen. Het went heel aardig, en Martijn’s terreinrijstijl is in ieder gaval zo dat ik me niet druk heb gemaakt over mijn veiligheid. Wel stonden we ineens na een scherpe bocht stil op een meter afstand van een boom, en een keer dachten we allebei dat de wagen naar rechts om zou vallen, wat net niet gebeurde. Leuk om mee te maken.

Op zaterdag hebben we na 5 rondes de strijd bewust afgebroken omdat de zesde niet meer haalbaar was. Dit soort strategisch rijden klinkt wellicht wat slap, maar het hoort bij het rallyrijden. We hadden er niets door gewonnen toch de zesde ronde te willen rijden. Op de tweede dag ging helaas in de eerste ronde er al iets mis met de schakelplaat van de versnellingsbak, waardoor we niet meer konden schakelen. Pech, en einde oefening. Alle foto’s staan op de teamwebsite, hieronder alleen een foto van na de proloog, met de ingewijde wagen.

Voor de overige foto’s kijk op de site, onder foto’s > equipe 1 > Baja Saxonia.

Binnenkort gaan we er met de rallywagen op uit; we gaan meedoen aan de driedaagse rally “Baja Saxonia” rondom Leipzig. De afgelopen tijd is er door Martijn en mij veel aangepast aan de rallywagen, waaronder het inbouwen van een 110 pk 2.3 liter motor met aanpassingen aan luchtaanvoer en uitlaat, de achterspatborden zijn aangepast, er is behoorlijk wat verlichting geïnstalleerd en de voorruit is vervangen door kunststof!

Ook Frank en Pieter-Jan zijn druk doende geweest met het inbouwen van een andere motor, het installeren van een groter luchtfilter, een voorruit en zwaardere voorvering.

Binnenkort worden er door Martijn en mij nog een nieuwe zij- en een achterruit geplaatst, wordt er een verhoogde luchtinlaat geïnstalleerd, en komt de navigatie apparatuur erin. Hiermee zouden we klaar moeten zijn voor onze eerste korte rally. Na de rally kunnen we nog eventuele aanpassingen doen, en gaan we de gehele elektronica van het voertuig vernieuwen. Dat wordt nog een interessante uitdaging. Maar eerst de rallywagen maar eens klaar maken, alles inpakken en met Pasen drie dagen in de koude van Leipzig in een onverwarmde wagen een rally rijden!

Voor nieuwtjes zie ook de website van het rallyteam Brabant-Breslau.

Enige tijd geleden kwam ik een nogal afgeleefde stoel tegen uit de jaren ’60. Om eens te oefenen met het opknappen en spuiten van meubels en eventueel later een oldtimer, heb ik hem opgeknapt. Na het schuren, de primer, verschillende lagen metallic paars en verschillende lagen blanke lak weet ik dat dat dus niet meevalt……

Maar wel kan.
De zitting moet nog een keer met de juiste kleur paarse velours worden bekleed.

De stoel was overigens van origine matgoud!

Het leek zo’n leuke bezigheid op de nieuwjaarsdag; even met vrienden gaan terreinrijden op een braakliggend stukje land bij Rijnsburg (ZH). Helaas zat ik al na 100 meter (!!!!) vast. En niet een klein beetje, meteen goed. De vooras en de wielen waren in een diep gat gezakt. Zowel aan de voor- als aan de achterzijde zat een behoorlijke bonk stevige grond (met water en klei eromheen) tussen de wielen.

Het waren niet de wielen die de mog tegenhielden, maar de grond tegen het differentieel. Femke en Lieke zijn in de buurt gaan zoeken naar een stevige trekker, terwijl Bas mij bijstond bij het graven (er was maar een schop). Helaas is nieuwjaarsdag niet het beste moment om aan te bellen voor een trekker; veel mensen zijn weg, op visite waarschijnlijk. Na twee uur graven in de klei en drab, en zeiknatte voeten (tot aan mijn knieën), heb ik de mog een nacht achter moeten laten. Na een oproep op het forum en de 404 mailinglijst kreeg ik behoorlijk wat reacties van mensen die graag wilden helpen (waarvoor dank!). Velen van hen gaven aan dat hiervoor waarschijnlijk veel trekkracht nodig zou zijn. Vandaar dat ik de volgende ochtend een 150 cm lange Hi-Lift Jack (2.25 ton) heb gekocht, heel wat hout en schoppen heb ingeladen in mijn andere auto, en samen met Bas ben teruggekeerd naar de mog.

Daar hebben we een gat bij de bumper gegraven, en er een plaat multiplex en een stevig houten kruis ingelegd, als voet voor de Hi-Jack. Zowel de kruisvoet als de plaat als de Hi-Jack hebben we met spijkers gezekerd tegen wegglijden. Het zeer stevige houten kruis had ik van een slooptafel, waarvan ik het blad opnieuw wilde gebruiken. De opstelling was dus als volgt:

Het was wel nodig met twee man behoorlijk op de stang van de Hi-Jack te gaan hangen, maar daarmee kon de mog toch behoorlijk hoog worden opgetild.

Vervolgens hebben we onder beide wielen een paar blokken beton en alle hout gestoken. Dit hebben we overigens wel twee keer moeten doen, de eerste keer zat er niet genoeg onder….

En toen was de mog eruit!

Een foto vanaf de bumper van het gat waarin de mog zat.

En een foto na het opruimen, van Bas en mij.

Om het nogmaals even te benadrukken: eenieder die me zijn hulp heeft aangeboden, zowel advies als langs willen komen rijden met de Unimog, wil ik ten zeerste bedanken. Meerdere mensen wilden komen helpen, ondanks 3 uur rijtijd voor een enkele reis! En de 404 mailinglijst, de ledenlijst van de UCN, en het forum op Unimog.nl helpen hierbij zeer goed!

Ik wil iets verder ingaan op kandelaars. Voordat ik naar Canada ging heb ik al eens een foto van een viertal “zelfgemaakte” kandelaars op mijn weblog geplaatst. Deze kandelaars bestonden uit isolatoren uit een transformatorhuisje dat bij een betonfabriek in Eindhoven stond. Na het meenemen en schoonmaken van de isolatoren (alle koper was overigens al gejat uit het huisje), hoefde ik alleen voor de smalle kaarsen een houder bovenop te maken; de brede kaarsen staan er los op. Zie hieronder voor het resultaat.

En een foto van wat dichterbij.

Onlangs werd in Leiden een transformatorhuis van de NS gesloopt. Daar heb ik onderstaande isolatoren vandaan. (ik ben nog bezig aan een paar andere)

Daarnaast ben ik onlangs naar de tentoonstelling van Studio Job geweest in het Designhuis in Eindhoven. Daar ontdekte ik dat Thomas Eyck aan Studio Job gevraagd heeft een zestal tinnen voorwerpen te ontwerpen, waaronder een kandelaar. Die heb ik gekocht; deze zie je hieronder.

Deze vlinder wilde erg goed stil blijven zitten op vakantie, en gaf mij de kans de nieuwe camera eens goed uit te proberen!

Eenieder die vaak klust kent het; het vinden van een mooie, werkende oplossing kan veel plezier geven.

Eenieder die Afrikaanse landen en gewoontes kent weet ook dat je op verschillende manieren en niveaus problemen op kan lossen. Westerlingen zien daar nogal eens op neer. De website Afrigadget gaat daar op een fantastische manier op in; mooie oplossingen, welke voldoen!

Het is alweer 11 maanden geleden dat ik de kop van mijn Unimog vervangen heb, maar nu kwam ik er eens aan toe de oude kop te demonteren. De nokkenas en verdere bovenkant van de kop zagen er nog prachtig uit. Het lijkt er echter op alsof het aluminium van de voorste twee cilinders (bij de distributieketting) slecht gegoten, maar ook aangevreten was. Zie de foto’s hieronder. Ook de afgebroken bougie bleek zo vast te zitten dat corrosie hiervan de oorzaak moet zijn. De vraag is nu wat voor de corrosie heeft gezorgd. Lekkende olie? Lekkend koelwater?

Ik heb geen idee. De nieuwe kop zit er nu alweer aardig wat kilometers op, het verbruik is goed, echter nu heb ik altijd wat blauwe rook bijstationair draaien en wanneer ik gas geef. Wellicht lekt de koppakking licht…..