Het leek zo’n leuke bezigheid op de nieuwjaarsdag; even met vrienden gaan terreinrijden op een braakliggend stukje land bij Rijnsburg (ZH). Helaas zat ik al na 100 meter (!!!!) vast. En niet een klein beetje, meteen goed. De vooras en de wielen waren in een diep gat gezakt. Zowel aan de voor- als aan de achterzijde zat een behoorlijke bonk stevige grond (met water en klei eromheen) tussen de wielen.
Het waren niet de wielen die de mog tegenhielden, maar de grond tegen het differentieel. Femke en Lieke zijn in de buurt gaan zoeken naar een stevige trekker, terwijl Bas mij bijstond bij het graven (er was maar een schop). Helaas is nieuwjaarsdag niet het beste moment om aan te bellen voor een trekker; veel mensen zijn weg, op visite waarschijnlijk. Na twee uur graven in de klei en drab, en zeiknatte voeten (tot aan mijn knieën), heb ik de mog een nacht achter moeten laten. Na een oproep op het forum en de 404 mailinglijst kreeg ik behoorlijk wat reacties van mensen die graag wilden helpen (waarvoor dank!). Velen van hen gaven aan dat hiervoor waarschijnlijk veel trekkracht nodig zou zijn. Vandaar dat ik de volgende ochtend een 150 cm lange Hi-Lift Jack (2.25 ton) heb gekocht, heel wat hout en schoppen heb ingeladen in mijn andere auto, en samen met Bas ben teruggekeerd naar de mog.
Daar hebben we een gat bij de bumper gegraven, en er een plaat multiplex en een stevig houten kruis ingelegd, als voet voor de Hi-Jack. Zowel de kruisvoet als de plaat als de Hi-Jack hebben we met spijkers gezekerd tegen wegglijden. Het zeer stevige houten kruis had ik van een slooptafel, waarvan ik het blad opnieuw wilde gebruiken. De opstelling was dus als volgt:
Het was wel nodig met twee man behoorlijk op de stang van de Hi-Jack te gaan hangen, maar daarmee kon de mog toch behoorlijk hoog worden opgetild.
Vervolgens hebben we onder beide wielen een paar blokken beton en alle hout gestoken. Dit hebben we overigens wel twee keer moeten doen, de eerste keer zat er niet genoeg onder….
En toen was de mog eruit!
Een foto vanaf de bumper van het gat waarin de mog zat.
En een foto na het opruimen, van Bas en mij.
Om het nogmaals even te benadrukken: eenieder die me zijn hulp heeft aangeboden, zowel advies als langs willen komen rijden met de Unimog, wil ik ten zeerste bedanken. Meerdere mensen wilden komen helpen, ondanks 3 uur rijtijd voor een enkele reis! En de 404 mailinglijst, de ledenlijst van de UCN, en het forum op Unimog.nl helpen hierbij zeer goed!
