Geerts weblog

Binnenkort gaan we er met de rallywagen op uit; we gaan meedoen aan de driedaagse rally “Baja Saxonia” rondom Leipzig. De afgelopen tijd is er door Martijn en mij veel aangepast aan de rallywagen, waaronder het inbouwen van een 110 pk 2.3 liter motor met aanpassingen aan luchtaanvoer en uitlaat, de achterspatborden zijn aangepast, er is behoorlijk wat verlichting geïnstalleerd en de voorruit is vervangen door kunststof!

Ook Frank en Pieter-Jan zijn druk doende geweest met het inbouwen van een andere motor, het installeren van een groter luchtfilter, een voorruit en zwaardere voorvering.

Binnenkort worden er door Martijn en mij nog een nieuwe zij- en een achterruit geplaatst, wordt er een verhoogde luchtinlaat geïnstalleerd, en komt de navigatie apparatuur erin. Hiermee zouden we klaar moeten zijn voor onze eerste korte rally. Na de rally kunnen we nog eventuele aanpassingen doen, en gaan we de gehele elektronica van het voertuig vernieuwen. Dat wordt nog een interessante uitdaging. Maar eerst de rallywagen maar eens klaar maken, alles inpakken en met Pasen drie dagen in de koude van Leipzig in een onverwarmde wagen een rally rijden!

Voor nieuwtjes zie ook de website van het rallyteam Brabant-Breslau.

Enige tijd geleden kwam ik een nogal afgeleefde stoel tegen uit de jaren ’60. Om eens te oefenen met het opknappen en spuiten van meubels en eventueel later een oldtimer, heb ik hem opgeknapt. Na het schuren, de primer, verschillende lagen metallic paars en verschillende lagen blanke lak weet ik dat dat dus niet meevalt……

Maar wel kan. De zitting moet nog een keer met de juiste kleur paarse velours worden bekleed.

De stoel was overigens van origine matgoud!

Het leek zo’n leuke bezigheid op de nieuwjaarsdag; even met vrienden gaan terreinrijden op een braakliggend stukje land bij Rijnsburg (ZH). Helaas zat ik al na 100 meter (!!!!) vast. En niet een klein beetje, meteen goed. De vooras en de wielen waren in een diep gat gezakt. Zowel aan de voor- als aan de achterzijde zat een behoorlijke bonk stevige grond (met water en klei eromheen) tussen de wielen.

Het waren niet de wielen die de mog tegenhielden, maar de grond tegen het differentieel. Femke en Lieke zijn in de buurt gaan zoeken naar een stevige trekker, terwijl Bas mij bijstond bij het graven (er was maar een schop). Helaas is nieuwjaarsdag niet het beste moment om aan te bellen voor een trekker; veel mensen zijn weg, op visite waarschijnlijk. Na twee uur graven in de klei en drab, en zeiknatte voeten (tot aan mijn knieën), heb ik de mog een nacht achter moeten laten. Na een oproep op het forum en de 404 mailinglijst kreeg ik behoorlijk wat reacties van mensen die graag wilden helpen (waarvoor dank!). Velen van hen gaven aan dat hiervoor waarschijnlijk veel trekkracht nodig zou zijn. Vandaar dat ik de volgende ochtend een 150 cm lange Hi-Lift Jack (2.25 ton) heb gekocht, heel wat hout en schoppen heb ingeladen in mijn andere auto, en samen met Bas ben teruggekeerd naar de mog. Daar hebben we een gat bij de bumper gegraven, en er een plaat multiplex en een stevig houten kruis ingelegd, als voet voor de Hi-Jack. Zowel de kruisvoet als de plaat als de Hi-Jack hebben we met spijkers gezekerd tegen wegglijden. Het zeer stevige houten kruis had ik van een slooptafel, waarvan ik het blad opnieuw wilde gebruiken. De opstelling was dus als volgt:

Het was wel nodig met twee man behoorlijk op de stang van de Hi-Jack te gaan hangen, maar daarmee kon de mog toch behoorlijk hoog worden opgetild.

Vervolgens hebben we onder beide wielen een paar blokken beton en alle hout gestoken. Dit hebben we overigens wel twee keer moeten doen, de eerste keer zat er niet genoeg onder….

En toen was de mog eruit!

Een foto vanaf de bumper van het gat waarin de mog zat.

En een foto na het opruimen, van Bas en mij.

Om het nogmaals even te benadrukken: eenieder die me zijn hulp heeft aangeboden, zowel advies als langs willen komen rijden met de Unimog, wil ik ten zeerste bedanken. Meerdere mensen wilden komen helpen, ondanks 3 uur rijtijd voor een enkele reis! En de 404 mailinglijst, de ledenlijst van de UCN, en het forum op Unimog.nl helpen hierbij zeer goed!

Ik wil iets verder ingaan op kandelaars. Voordat ik naar Canada ging heb ik al eens een foto van een viertal “zelfgemaakte” kandelaars op mijn weblog geplaatst. Deze kandelaars bestonden uit isolatoren uit een transformatorhuisje dat bij een betonfabriek in Eindhoven stond. Na het meenemen en schoonmaken van de isolatoren (alle koper was overigens al gejat uit het huisje), hoefde ik alleen voor de smalle kaarsen een houder bovenop te maken; de brede kaarsen staan er los op. Zie hieronder voor het resultaat.

En een foto van wat dichterbij.

Onlangs werd in Leiden een transformatorhuis van de NS gesloopt. Daar heb ik onderstaande isolatoren vandaan. (ik ben nog bezig aan een paar andere)

Daarnaast ben ik onlangs naar de tentoonstelling van Studio Job geweest in het Designhuis in Eindhoven. Daar ontdekte ik dat Thomas Eyck aan Studio Job gevraagd heeft een zestal tinnen voorwerpen te ontwerpen, waaronder een kandelaar. Die heb ik gekocht; deze zie je hieronder.

Deze vlinder wilde erg goed stil blijven zitten op vakantie, en gaf mij de kans de nieuwe camera eens goed uit te proberen!

Eenieder die vaak klust kent het; het vinden van een mooie, werkende oplossing kan veel plezier geven.

Eenieder die Afrikaanse landen en gewoontes kent weet ook dat je op verschillende manieren en niveaus problemen op kan lossen. Westerlingen zien daar nogal eens op neer. De website Afrigadget gaat daar op een fantastische manier op in; mooie oplossingen, welke voldoen!

Het is alweer 11 maanden geleden dat ik de kop van mijn Unimog vervangen heb, maar nu kwam ik er eens aan toe de oude kop te demonteren. De nokkenas en verdere bovenkant van de kop zagen er nog prachtig uit. Het lijkt er echter op alsof het aluminium van de voorste twee cilinders (bij de distributieketting) slecht gegoten, maar ook aangevreten was. Zie de foto’s hieronder. Ook de afgebroken bougie bleek zo vast te zitten dat corrosie hiervan de oorzaak moet zijn. De vraag is nu wat voor de corrosie heeft gezorgd. Lekkende olie? Lekkend koelwater?

Ik heb geen idee. De nieuwe kop zit er nu alweer aardig wat kilometers op, het verbruik is goed, echter nu heb ik altijd wat blauwe rook bijstationair draaien en wanneer ik gas geef. Wellicht lekt de koppakking licht…..

Door zijn leeftijd is de 404 niet voorzien van een dode hoek spiegel, en op drukke plaatsen vraag je je soms af of, en waar die fietsers zitten. Al langer dacht ik aan het zelf monteren van een dodehoekspiegel. Afgelopen week vond ik een stel spiegeltjes bij de legerdump, waarvan M6 draad op te snijden is. En dat is dezelfde draad als waarmee (normaal met een M6 inbus) de spiegel vastzit. Ik heb een nieuw gat geboord in de buis van de draagbeugel, en met het nieuwe spiegeltje in een keer de oude vastgezet. Verder zeggen de plaatjes denk ik meer als de woorden!

Het zicht van binnenuit de cabine. Omdat de dodehoekspiegel vlak is zie je niet het hele gebied van de dode hoek, maar wel het centrum ervan. De komende tijd ga ik het eens uitproberen, ik ben benieuwd of ik er meer mee zie.

Over mijn huidige werk ben ik erg kort van stof geweest. Op de site van Innogrow staat een duidelijke uitleg over de werking van de gesloten kas. Daar ga ik op dit moment niets aan toevoegen. Op een wat ludiekere manier kun je er ook wat over leren. Zo is bijvoorbeeld de klimaatpolitie op bezoek geweest bij een rozenteler die overweegt de gesloten kas van Innogrow toe te gaan passen. Bekijk de uitzending De betreffende aflevering is van 1-7-2007.

Daarnaast is ook de concurrentie in het nieuws. De kas zonder gas is daar een voorbeeld van. Een kas zonder gas is niets nieuws, want er waren vroeger legio kassen zonder gasaansluiting, maar met een olieketel. De boodschap wordt door Maurice van der Hoorn wat positief gebracht, want hij heeft, net als Innogrow’s gesloten kassen, natuurlijk wel een hogere elektriciteitsrekening voor de warmtepomp. Bekijk de uitzending.

Een echte promotiefilm van Innogrow is te zien op de volgende link.

Hier een nieuw ding wat ik leuk vind; een mechanische 24-uurs tijdklok met slinger. Na heel wat recht hangen en afstellen van de slinger blijkt ie na ongeveer 25 dagen te stoppen met lopen, en een half uur af te wijken. De eerste twee foto’s zijn precies zoals ik de klok vond tussen allerlei rommel:

En zo zag de klok eruit na het openmaken: